" قاصدكی روی سنگ فرش خیابان در انتظار یك دست ، یك فوت

این همه رهگذر ! كسی پیامی ندارد برای كسی ؟!

قصه این همه تنهایی را قاصدك به كجا خواهد برد ؟!! "

هیـــــــچ هـــم ســـــکوتـــــــ ،

نـــــشـــانـه ی رضــایتــــــــ نـیسـتــــــــ !

شـــــایــــد کـــــــسی دارد

خفــــــــــه می شــــــود

پــشتــــــــ ِ یـکـــــــ بـغـض..

زندگی با همه وسعت خویش ، محفل ساکت غم

خوردن نیست ، حاصلش تن به قضا دادن و

افسردن نیست ، اضطراب و هوس و دیدن و

نادیدن نیست ، زندگی جنبش جاری شدن است ،

از تماشاکه آغاز حیات تا به آنجا که خدا

میداند......

اگر در زندگی به ناگاه یكی از سیمهای سازت پاره شد

آهنگ را چنان ادامه بده كه هیچكس نداند بر تو چه گذشت.. 

شب آرامی بود
 می روم در ایوان، تا بپرسم از خود
زندگی یعنی چه؟
مادرم سینی چایی در دست
گل لبخندی چید، هدیه اش داد به من
خواهرم تکه نانی آورد، آمد آنجا
لب پاشویه نشست
پدرم دفتر شعری آورد، تکیه بر پشتی داد
شعر زیبایی خواند، و مرا برد،  به آرامش زیبای یقین
با خودم می گفتم :
زندگی،  راز بزرگی است که در ما جاریست
زندگی فاصله آمدن و رفتن ماست....

 معشوق من چنان لطیف است

   که خود را به « بودن » نیالوده است

      که اگر جامه ی وجود بر تن می کرد

      نه معشوق من بود . . .